Hoe de plattegrond van De Twee Bruggen tot stand kwam

Snibbit werd gevraagd door De Twee Bruggen om langs te komen. Het park zat midden in een transitie op het gebied van uitstraling en merkbeleving. Om aansluiting te vinden bij hun nieuwe huisstijl en visie, wilden ze een nieuwe plattegrond laten ontwikkelen.

Tijdens het eerste gesprek werd al snel duidelijk dat de richting nog niet helemaal scherp was.

In zulke situaties neem ik klanten mee in eerder werk. Dat maakt snel inzichtelijk waar voorkeuren liggen. Waar wordt op gereageerd? Waar zit rust, waar zit detail, wat voelt passend?

Door samen te kijken ontstaat richting. Niet door exacte keuzes te benoemen, maar door gevoel te duiden. Ruimte en rust waren altijd al belangrijke waarden binnen het park. In de uitstraling en marketing lag de focus echter vooral op families. Inmiddels heeft De Twee Bruggen een duidelijke stap gezet richting een meer luxe en rustige positionering.

Zoals eigenaar Hendrik-Jan Mensink het verwoordde:
“We willen mensen het gevoel geven van een luxe skiresort in Oostenrijk, maar dan hier.”

Op dat moment verandert de rol van een plattegrond. Je maakt niet alleen een kaart, maar vertaalt een visie.

Een plattegrond als strategisch instrument

Een plattegrond wordt in veel gevallen nog gezien als sluitstuk van een project. Iets wat je maakt als alles al staat. Bij De Twee Bruggen werd de plattegrond geen eindpunt, maar onderdeel van een bredere ontwikkeling. Een ontwikkeling waarin positionering, beleving en ruimtelijke keuzes samenkomen.

Eerste verkenning: zoeken naar de juiste vorm

De eerste fase bestaat uit het verkennen van mogelijkheden.

In de eerste opzetten (zoals te zien in de variatiestudies) wordt gespeeld met perspectief, groenstructuur en mate van detaillering. Deze fase bepaalt de richting.

Het park ervaren: waar zit de kwaliteit?

Om met een plattegrond de juiste toon te raken, moet je het park zelf ervaren.

Een gesprek met de eigenaar of beheerder geeft veel context. De ontvangst bij de receptie, de routing, de eerste indruk: het zegt allemaal iets over de beleving.
Het complete beeld ontstaat pas wanneer je het park daadwerkelijk doorloopt. Het bekijken van accommodaties, het fotograferen van details en het ervaren van de sfeer maken daarin het verschil.

Bij De Twee Bruggen viel één aspect direct op: ruimte.

De camping stond vol en toch bleef het gevoel van rust en overzicht overeind. Dat komt voort uit bewuste ruimtelijke keuzes. En juist dat moest de plattegrond ook ondersteunen.

Van luchtfoto naar leesbare structuur

De basis van een plattegrond kan 2D, 3D of een combinatie daarvan zijn.

In de meeste gevallen wordt gewerkt met een luchtfoto, dronebeeld, 3D-model of satellietbeeld als uitgangspunt. Soms kan ook de bestaande plattegrond dienen als basis, bijvoorbeeld bij een visuele upgrade.

Voor De Twee Bruggen is gekozen voor een hoge-resolutie satellietbeeld, aangevuld met zo’n 200 foto’s van het park. Vanuit die basis is het terrein opnieuw digitaal opgebouwd. Structuren worden versimpeld, zichtlijnen versterkt en belangrijke onderdelen krijgen nadruk.

Een plattegrond is geen letterlijke kopie van de werkelijkheid, maar een interpretatie. Soms worden elementen bewust versterkt of juist weggelaten, wanneer dat de leesbaarheid en beleving ten goede komt.

Detaillering als middel voor herkenning

Voor De Twee Bruggen is gekozen voor een combinatie van 2D en 3D.

Het groen en de standplaatsen zijn in 2D opgebouwd, terwijl gebouwen zoals de receptie, het zwembad en horeca in 3D zijn uitgewerkt. Deze combinatie zorgt voor balans: overzicht waar het kan, herkenning waar het moet.

Door te werken in verschillende lagen met het groen, de bomen, struiken en groenstroken, ontstaat structuur. In combinatie met referentiebeelden zorgt dit ervoor dat gasten zich sneller oriënteren op het park.

Less is more

Niet alles wat aanwezig is, hoeft zichtbaar te zijn.

In dit project is er bewust voor gekozen om bepaalde onderdelen, zoals hekwerken, niet letterlijk weer te geven. Door te werken met subtiele lijnen blijft de structuur intact, zonder dat het beeld onrustig wordt.

Ook elementen zoals afvalcontainers, bankjes en wegwijzers zijn niet letterlijk ingetekend, maar waar nodig aangeduid met iconen.

Gebruik: waar ontwerp en systeem elkaar raken

In de praktijk worden plattegronden niet alleen geprint en bij aankomst meegegeven, maar ook digitaal ingezet op website en in apps.

Bij De Twee Bruggen wordt de kaart ook gebruikt als onderlegger in het boekingssysteem, waarbij met groene en rode markers wordt aangegeven welke plaatsen beschikbaar zijn.

Functioneel werkt dat goed, maar visueel kan het soms wringen.

De zorgvuldig opgebouwde rust en samenhang in de plattegrond wordt deels doorbroken door een laag die vooral op functionaliteit is gericht. De Twee Bruggen, net als veel andere parken, is hierin deels afhankelijk van bestaande systemen.

Dat roept een interessante vraag op: hoe zorg je ervoor dat beleving en functionaliteit elkaar versterken in plaats van tegenwerken?

Een volgende stap voor de sector

De combinatie van ontwerp en geïntegreerde digitale toepassing is nog niet vanzelfsprekend.

Daar ligt een interessante kans.

Er loopt inmiddels een testtraject tussen Snibbit en een partij die zich richt op een alternatieve manier om beschikbaarheid te visualiseren, zonder de kwaliteit van de onderliggende kaart te verstoren. Het doel hierbij is helder: informatie toevoegen, zonder het verhaal te verliezen.

De plattegrond van De Twee Bruggen laat zien dat een kaart geen los product is.

Het is een vertaling van keuzes: keuzes in positionering, doelgroep en ruimtelijke beleving. Een verlengstuk van het verhaal dat een park wil vertellen.